Omakub – Omarchy

Útlitið í upphafi

The Omakub desktop: GNOME overview with a misty forest wallpaper, dock, and workspaces — Það eru takmörk fyrir því hvað hægt er að gera með GNOME, en ég gerði það sem ég gat.

Neovim and a terminal running inside Zellij, showing the Omakub file tree — Neovim og Zellij tilbúin frá upphafi.

The omakub theme command in a terminal, with the Omakub ASCII banner — Strax þá gat ein skipun breytt þemum margra forrita.

Leiðin að Omarchy

Omakub sannaði hugmyndina: gefðu forriturum fallegt og fullbúið Linux strax við uppsetningu og þeir mæta! Tugir þúsunda gerðu það.

En það rakst líka upp í þakið. Omakub var lag af skoðunum ofan á Ubuntu og GNOME, sem hafa sínar eigin sterku skoðanir. Hugmyndirnar sem mér þótti raunverulega vænt um — flísaskipan, allt á lyklaborðinu og kerfi þar sem skjáhermirinn er miðja alheimsins — voru sífellt í baráttu við grunninn í stað þess að spretta náttúrulega af honum.

Þannig færðist omakase frá Ubuntu yfir á Arch, frá GNOME yfir á Hyprland og varð að Omarchy. Ekki lag ofan á dreifingu einhvers annars heldur heil máltíð. Allt sem Omakub stefndi að, án þess að þurfa fyrst að biðja neinn um leyfi.

Elliheimilið er mannað

Omakub sjálft er nú komið á eftirlaun. Kóðasöfnin eru varðveitt á GitHub — omakub og omakub-site. En góðar hugmyndir fara ekki á eftirlaun, þær lifa áfram í kvíslum! Omabuntu er samfélagskvísl sem heldur áfram með omakase-Ubuntu-hugmyndina. Ef Arch er skrefi of langt og Ubuntu er heimavöllurinn, þá er það staðurinn fyrir þig.

Takk til allra sem notuðu það, lögðu sitt af mörkum og sýndu skjáborðin sín. Omakub gekk svo Omarchy gæti hlaupið.